Bağımsız terim bankası tdkterim.com.tr

Büyük Türkçe Sözlük

Ana sayfa · Büyük Türkçe Sözlük · T

tarçın

isim

1. isim Tatlılarda kullanılan kokulu kabuk.

Ayrıntılı açıklama

tarçın, Türkçenin gündelik söz varlığından tanıdık bir sözcüktür. Anlamı şöyle özetlenebilir: Tatlılarda kullanılan kokulu kabuk. Beslenme ve yemek söz konusu olduğunda tarçın sıkça anılır. Sözlükte “T” harfi bölümünde, yakın yazılışlı sözcüklerle birlikte yer alır. Türkçenin söz varlığını oluşturan bu tür sözcükler, dilin anlatım gücünü besler. Doğru bağlama oturduğunda söylenmek isteneni tam karşılar. Anlamı ve kullanımı bilindikçe, yazılı ve sözlü anlatımda kolayca yerini bulur.

Bir ad olan tarçın, varlıkları, kavramları ya da olguları karşılar. Aynı kökten türeyen tarçınlı, tarçınsız, tarçınlık, tarçıncı gibi biçimler, sözcüğün dildeki üretkenliğini gösterir. Kısa tanımının ötesinde, kullanımıyla da tanınması sözcüğü daha anlaşılır kılar. Konuşanın niyetine ve cümlenin gidişine göre vurgusu değişebilir. Sık kullanılması, onu dilin tanıdık ve akılda kalıcı sözlerinden biri yapar.

Örnek cümleler

  • Arkadaşım “tarçın” derken tam olarak neyi kastettiğini uzun uzun açıkladı.
  • Dedem, “tarçın” sözünü hâlâ eski anlamıyla kullanır.

Türemiş ve ilgili sözler

tarçınlı · tarçınsız · tarçınlık · tarçıncı

Benzer maddeler

tarih · tarla · tarlacı · tarlalı · tarlalık · tarlasız · tartı · taş