Ayrıntılı açıklama
sevinç, Türkçenin gündelik söz varlığından tanıdık bir sözcüktür. Anlamı şöyle özetlenebilir: İçten duyulan mutluluk. Aynı kökten türeyen sevinçli, sevinçsiz gibi biçimler, sözcüğün dildeki üretkenliğini gösterir. Ruh hâllerimizi anlatırken sevinç sözümüze derinlik kazandırır. Zaman içinde kazandığı anlam incelikleriyle dilde sağlam bir yer edinmiştir. Kısa tanımının ötesinde, kullanımıyla da tanınması sözcüğü daha anlaşılır kılar. Anlamı ve kullanımı bilindikçe, yazılı ve sözlü anlatımda kolayca yerini bulur.
Anlamı yerli yerine oturduğunda, cümledeki işlevi de kendiliğinden belirginleşir. Bir ad olan sevinç, varlıkları, kavramları ya da olguları karşılar. Sözlükte “S” harfi bölümünde, yakın yazılışlı sözcüklerle birlikte yer alır. Yakın anlamlı sözcüklerle arasındaki ince fark, onu özel kılar. Doğru bağlama oturduğunda söylenmek isteneni tam karşılar.