Ayrıntılı açıklama
mutluluk, Türkçenin gündelik söz varlığından tanıdık bir sözcüktür. Anlamı şöyle özetlenebilir: Doygunluk ve huzur veren iç durum. Tanımı, örnekleri ve ilişkili sözleriyle birlikte ele alındığında daha akılda kalıcı olur. Aynı kökten türeyen mutluluklu, mutluluksuz gibi biçimler, sözcüğün dildeki üretkenliğini gösterir. Dizin içinde “M” harfi altında sıralanır. Doğru anlaşıldığında, ait olduğu konunun daha iyi kavranmasına yardımcı olur. Cümledeki diğer sözcüklerle birlikte düşünüldüğünde anlamı daha da belirginleşir.
Anlamı yerli yerine oturduğunda, cümledeki işlevi de kendiliğinden belirginleşir. Bağlamına göre değişik vurgular kazanabilir; bu da onu anlatımda işlevsel kılar. Sık kullanılması, onu dilin tanıdık ve akılda kalıcı sözlerinden biri yapar. Yazıda ve konuşmada sıkça yer bulan mutluluk, dilin işlek sözcüklerindendir. Bir ad olan mutluluk, varlıkları, kavramları ya da olguları karşılar.