Ayrıntılı açıklama
muaf, Türkçenin gündelik söz varlığından tanıdık bir sözcüktür. Anlamı şöyle özetlenebilir: Yükümlülükten bağışık, ayrı tutulmuş. Kısa tanımının ötesinde, kullanımıyla da tanınması sözcüğü daha anlaşılır kılar. Konuşmada olduğu kadar yazıda da rahatça kullanılır. Türkçenin işlek yapım ekleriyle bu kökten yeni sözcükler türetmek de olanaklıdır. Anlamı yerli yerine oturduğunda, cümledeki işlevi de kendiliğinden belirginleşir. Anlamı ve kullanımı bilindikçe, yazılı ve sözlü anlatımda kolayca yerini bulur.
Bir sıfat olan muaf, adların niteliğini, durumunu ya da özelliğini belirtir. Sözlükte “M” harfi bölümünde, yakın yazılışlı sözcüklerle birlikte yer alır. Günlük hayatın içinden bir söz olarak kuşaktan kuşağa aktarılır. Yazıda ve konuşmada sıkça yer bulan muaf, dilin işlek sözcüklerindendir. Yakın anlamlı sözcüklerle arasındaki ince fark, onu özel kılar.