Ayrıntılı açıklama
Çoğumuzun bildiği kedi sözcüğü şu şekilde tanımlanır: Evcil, tırnaklı küçük memeli. Sözlükte “K” harfi bölümünde, yakın yazılışlı sözcüklerle birlikte yer alır. Bir ad olan kedi, varlıkları, kavramları ya da olguları karşılar. Kısa tanımının ötesinde, kullanımıyla da tanınması sözcüğü daha anlaşılır kılar. Aynı kökten türeyen kedili, kedisiz, kedilik, kedici gibi biçimler, sözcüğün dildeki üretkenliğini gösterir. Bu tür sözleri tanımak, kişinin söz dağarcığını doğal biçimde genişletir.
Günlük hayatın içinden bir söz olarak kuşaktan kuşağa aktarılır. Canlılar dünyasından kedi, yaşayışı ve alışkanlıklarıyla küçük büyük herkesin ilgisini çeker. Konuşanın niyetine ve cümlenin gidişine göre vurgusu değişebilir. Yerinde bir söz seçimi olarak anlatıma açıklık kazandırır. Anlamı yerli yerine oturduğunda, cümledeki işlevi de kendiliğinden belirginleşir.