Ayrıntılı açıklama
burun, Türkçenin gündelik söz varlığından tanıdık bir sözcüktür. Anlamı şöyle özetlenebilir: Denize doğru uzanan kara çıkıntısı; yüz organı. Doğru bağlama oturduğunda söylenmek isteneni tam karşılar. Aynı kökten türeyen burunlu, burunsuz, burunluk, buruncu gibi biçimler, sözcüğün dildeki üretkenliğini gösterir. Anlamıyla ve kullanımıyla Türkçenin gündelik dokusuna yerleşmiştir. Anlamı ve kullanımı bilindikçe, yazılı ve sözlü anlatımda kolayca yerini bulur. Ad soylu bir sözcük olan burun, nesne ve kavramları adlandırır.
burun, doğa ve coğrafya konularında tanıdık bir kavram olarak öne çıkar. Cümledeki diğer sözcüklerle birlikte düşünüldüğünde anlamı daha da belirginleşir. Tanımı, örnekleri ve ilişkili sözleriyle birlikte ele alındığında daha akılda kalıcı olur. Bu maddeyi tanımak, aşağıdaki benzer sözler arasında gezinmeyi de kolaylaştırır. Dizin içinde “B” harfi altında sıralanır.